Iris Pruysen

Blog

Goed nieuws: het gaat goed met mij!

Dankzij mijn hele team (trainingsmaatjes, coach Guido, prothesemaker Frank Jol, fysio's Petra en Beate en sportart Peter Vergouwen), Ad, mijn familie en vrienden thuis ben ik weer back on track!

Last van mijn stomp, op pad in rolstoel, geen prothese aankunnen, niet kunnen trainen, sowieso niet veel kunnen doen... Met mijn nieuwe koker begin januari hoopte ik dat hier snel een eind aan zou komen. Dat viel nog even tegen, ik moest heel erg wennen en zag het sporten even niet voor me.

Eind januari begon het langzaam beter te gaan maar veel vertrouwen had ik nog niet. Mijn doel was om weer mijn gewone dingen te kunnen doen. Begin februari gingen we met het team 3 weken naar Zuid Afrika voor een trainingsstage. Er stonden nog weinig trainingen op het schema, maar voor mij leek het heel veel. Er stond ook weer verspringen op. Hmmm.. ik zie het wel, dacht ik.

Ik wende steeds meer aan mijn prothese en eenmaal in Zuid Afrika ging dit steeds sneller. Mijn 1e verpspringtraining was aan het eind van week 1 een feit. Wat vond ik het spannend! Maar het ging, het deed geen pijn en het leek ook nog op verspringen. WAUW, wat een super-heerlijk-geweldig gevoel!!

Elke week heb ik in overleg met Guido de trainingen opgevoerd en dat ging erg goed. Ik heb erg genoten en wat is het fijn om weer lekker met mijn teamgenoten mee te kunnen doen.

Inmiddels is het half maart en ben ik weer lekker aan het trainen. Ik ben nog zeker niet op het niveau dat ik wil hebben, dat hebben de afgelopen weken wel laten zien. Dat is frustrerend, maar aan de andere kant merk ik ook elke week progressie. Daardoor zie ik het weer zonnig in!